| Interview: Huck Gee |
Van: Vinyl Pulse
Huck Gee is een kick ass artiest en designer die waarschijnlijk het meest bekend is bij de toy verzamelaars voor zijn dodelijke coole skullhead Dunny uit de series 1. Daarnaast kennen we de race geinspireerde Dunny in series 2, DJ QBert Dunny en het Skullhead project in samenwerking met Barneys in New york. Behalve dat ik het graag heb over al zijn coole projecten, vloeit het geld uit mijn beurs als ik zijn producten zie. In het onderstaande interview vertelt Huck waar het op staat.
- Vertel ons eens iets over jezelf?
Ik ben 6voet, 4 inches lang, ik hou van Monty Python, Sparks en een goede kalkoen burger. Ik rij graag hard door de bochten. Ow, en ik luister naar Guns and Roses terwijl ik dit schrijf.
- Verzamel je toys? En zoja, wat?
Nee, geloof het of niet. Ik stopte met verzamelen zo'n 2 jaar geleden. Nu verzamel ik alleen toys die ik krijg en ik hou meestal 1 of 2 van elke die ik produceer of waarmee ik te maken heb. Begrijp me niet verkeerd, mijn verzameling is gigantisch, het meeste moet ik bewaren in dozen. Alles van de Dunny (duh!) tot McFarlane, Robotech en Kubricks. Ik verruil ze gewoon elke paar maanden voor de afwisseling.
- Naast een designer en artiest, ben je ook nog KidRobot San Fransisco's store manager. Wat was er eerst? Ik kan me voorstellen dat er een aantal overeenkomsten zijn tussen de 2 carrieres. Wat zijn de voor- en nadelen van van die dubbelrol?
Dat is een heel interessante vraag. Ten eerste, ik ben niet meer de manager van de SF winkel. Ik ben daarmee gestopt om me meer te concentreren op mijn ontwerpen en kunst. Ik werk wel nog heel nauw samen met KidRobot, alleen in een andere rol
Nu, wat kwam er eerst? Ik kwam per ongeluk uit bij de KidRobot website ongeveer 5 jaar geleden en ik werd verliefd. Zij hadden spullen die niemand anders had. Ik bekeek hun website wel 5 keer per dag om te zien of er iets nieuws bij was gekomen. Ik heb ze zelfs een mail gestuurd om te vragen of ze soms een nieuw logo voor hun website nodig hadden. Onthou, dit was toen ze nog klein waren, gewoon een bastaard nakomeling van Minidisco, en een van de enige plaatsen waar ik aan vinyl toys kon komen. Ik kreeg natuurlijk nooit een reactie.
En zo ging een jaar of 2 voorbij en toen openden ze een winkel in Haight Street. En dat was ongeveer 1 blok van waar ik op dat moment werkte. Ik was hun eerste klant en de enige persoon in de winkel, naast de enige medewerker. Ik wist het toen nog niet, maar de persoon die m'n aankoop toen aansloeg, werd uiteindelijk mijn baas en een van mijn beste vrienden Paul Budnitz.
Nog een jaar ging voorbij voordat ik door een vriend aan Paul werd voorgesteld. We ontmoeten elkaar en ik toonde hem mijn designs en hij vond ze fantastisch. De meeste van deze toy designs zijn nog steeds in productie.
Toen verhuisden ze het KidRobot kantoor naar New York en ze hadden iemand nodig om de winkel aan de andere kant van het land te runnen. Paul wist dat ik veel ervaring in de winkelbranche ervaring had en daarom namen ze mij aan.
- Hoe ben je begonnen in toy design? Wat was je eerste toy, de series 1 Dunny?
Mijn eerste toy die in de winkel terecht kwam was de series 1 Dunny. Maar ik had een half dozijn andere toys in productie al voor die tijd. Sommige komen misschien dit jaar uit, maar dat zei ik vorig jaar ook al.
- Huck's design stijl is "…" ?
"Bastardized Asian Pop Culture" ?
- Welke andere artiesten en zaken beinvloeden je designs?
Robotech, Street Fighter, Transformers, Masamune Shirow, Itsuo Ito, Joe Madureira, J. Scott Campbell, Hello Kitty, Disney, Damon Soule, Twist, Michel Gagne en de grote Bill Watterson om er een paar te noemen.
- Je bent actief bezig in zowel illustraties als in toy design. Vind je dat ze elkaar aanvullen? Is er een meer bevrijdend dan de andere?
Dat is interessant. Beiden vergen een hoop van me op verschillende maniere. Staren naar een computerscherm dag na dag of weken bezig met klei en verf. Ze hebben elk verschillende obstakels en uitdagingen om te overkomen, maar ze beginnen sowieso altijd op dezelfde manier. Met mijn verbeelding en pen en papier.
- Terwijl veel van ons werk aziatische elementen in zich heeft, heeft jouw werk op 20 inch Dunny customs lijkt een soort universeel thema van best wel leuke en onschuldige ontwerpen, wat heel anders aanvoelt dan je andere werk met kick ass skull guys en girls. Scheidt je bewust deze 2 verschillende stijlen? Ze lijken elkaar redelijk in balans te houden?
Dat klopt wel. Ik heb een boel verschillende stijlen en karakters die rond zwerven, maar iedereen lijkt de vorkeur voor Skullhead te hebben. Ik ben hier wel dankbaar voor maar dat is niet het enige dat ik kan bieden. Ik probeer mezelf niet in een hoekje te schilderen met Skullhead. Met bijvoorbeeld de Dunny's heb ik een heel andere afdeling van mijn verbeelding geopend.
- Terwijl we het toch over customs hebben, benader je het ontwerp van elk uniek stuk voor een show anders dan dat voor een productie item? Kun je bij een van beiden meer risico nemen?
Het grote verschil voor mij is het creatieve proces. Bij customs kan alles. Bij producties kan het een langzaam en slopend proces zijn. Als je gaat door het trage proces van veranderingen en aanpassingen en goedkeuringen, sloopt dat je. Bij customs can ik freestylen.
- In je bio staat dat je de lessen van de legenadarische samurai Miyamoto Musashi volgt. Zullen we een samurai geinspireerde designs zien in de nabije toekomst? Ik zou dat wel graag zien. En gewoon voor de lol, wat is je favoriete samurai film?
Ja, iemand vroeg me om een samurai versie te maken van . . . . oops, dat kan ik niet zeggen!
Favoriete samurai film? Zatoichi, zonder twijfel.
- Het beste en het slechtste van designer toys?
Het beste is dat ik mijn passie kan uitten. Het slechtste, herzieningen.
- Je droomproject?
Hmmm, volgens mij werk ik daar al aan.
- De toekomst van designer vinyl is "…"
Geen idee, ik kan niet zover vooruit kijken.
- Veel van je schilderijen hebben een thema van snelheid met race auto's en motoren en zelfs bommen als supersnel transport. Je passie voor racen komt hiermee wel naar buiten. Vwrtel ons over racen?
Ha, dat is verslavend. En een stuk duurder dan speelgoed verzamelen.