| Interview: Paul Budnitz - KidRobot |
Van: Vinyl Pulse
Kidrobot is een van de grootste designer toys bedrijven. Hun Dunny lijn heeft de verbeelding van talloze fans geraakt en het publiek van vinyl toys verbreedt. Daarnaast zijn de Kidrobot winkels en prikborden een belangrijke bron voor verzamelaars. Onlangs hadden we de mogelijkheid om de oprichter en eigenaar van Kidrobot Paul Budnitz te spreken.
- De meeste lezers kennen je als Paul Budnitz, oprichter en eigenaar van Kidrobot. Maar je bio geeft nog een lijst van werkzaamheden weer: programmeur, artiest, filmmaker en natuurlijk zakenman. Vertel ons iets over jezelf en over je achtergrond?
mijn grootvader, die een van de meest opmerkelijke mensen was en een dokter in de 2de Wereldoorlog, zei altijd dat er een gene mist bij mw wat me ervan weerhoudt om domme en idiote dingen te doen. Ik denk dat hij dat op een positieve manier bedoelde, maar hij was een taaie oude man dus je weet het maar nooit.
Ik heb gewerkt als een professionëele fotograaf, filmmaker en schrijver. Ik heb een script (een beetje een ziek kunst-horror verhaal) verkocht dit jaar. Ik heb in europa gewoond vanwege een artiesten beurs, en mijn prints hebben in musea gestaan. Ik heb 3 bedrijven gehad. Ik heb gewerkt als een database programmeur bij het schrijven engineering software. En nu bezit ik en ontwerp ik designer toys voor Kidrobot.
Als je alles wat je hebt ergens in stops (en dan bedoel ik al je tijd en geld), dan kunnen dingen gebeuren. Je kunt niets bereiken zonder offers te maken en risico's te nemen. Het geheim is om niet bang te zijn om te vallen, omdat er niets is om vanaf te vallen. De bodem is niet zo diep dat het echt pijn doet.
Het andere geheim is om niet bang te zijn om iets stoms te doen, want als het niet dom was dan zou iedereen het doen. Kidrobot is zonder twijfel het domste en riskantste wat ik ooit heb gedaan. Dus zal het wel de succesvolste worden.
- In eerdere interviews en artikels heb je gezegd dat je Kidrobot bent gestart als een website om je overbodige designer toys en urban vinyl die je in Hong Kong had gekocht, te verkopen. Vertel ons iets over hoe Kidrobot is gestart en hoe je op de naam kwam?
Eigenlijk is dat niet helemaal juist. Ik begon KidRobot omdat ik steeds deze fantastische nieuwe toys zag uitkomen in Hong Kong en Japan. En ik wilde mijn eigen toys maken, en met veel artiesten werken die ik over de tijd had leren kennen.
KidRobot is opgezet om precies te zijn wat het is - een plek om de mooiste dingen ter wereld te verkopen. Ik heb continue geweigerd om een compromis te sluiten hierover, en heb tegen tig grote bedrijven nee gezegd als ze met ons wilden samenwerken.
De naam, eeeeh. Ik wou dat ik het je kon vertellen. Het klonk gewoon goed, heel goed. Het logo figuurtje werd gemaakt door mij, de artiest Filth, en Tristan Eaton en werd gedeeltelijk geinspireerd door een hele vroege vinyl toy van Kim van Threezero in Hong Kong, Astroboy.
- Toen je al deze toys aan het kopen was in Azië, had je toen al een vermoeden dat de verkoop ervan in de V.S. erg lucratief zou kunnen zijn? Was je verbaasd dat KidRobot zo succesvol is geworden? EN om het bij het bedrijf te houden, ben jij de enige eigenaar van KidRobot of heb je partners?
Ik heb stille vennoten, maar die zijn erg stil en ik kan doen wat ik wil. Ik wist niet meteen of de zaak een succes zou worden, maar ik vermoedde het wel. In het begin kocht ik veel te veel toys, en moest ik er verkopen, en zo begon het bedrijf eigenlijk. Dat is een goede manier om een bedrijf te beginnen, zorg gewoon dat je diep in de problemen komt en hard moet werken om eruit te komen.
We doen dat nog steeds. We kopen en maken veel riskante spullen en hopen dat iemand het koopt.
- Wanneer besloot je om een winkel te beginnen em je eigen reeks te gaan maken? En wat was de eerste toy die KidRobot maaktte?
De eerste toy die KidRobot maaktte was de Cheech Wizard, die we samen met Mark Bode maakten, snel gevolgd door KidRobot 01 en de eerste Dunny. De eerste Dunny was een weggever voor de 2003 Toycon in Hong Kong. Hij kwam in 3 kleuren uit, zwart, rood en zilver en heel saai. Ik heb er niet eens een!!!!
- Zie je verschillen tussen de hedendaagse verzamelaars en die uit de "oude" tijd? en zoja, welke?
Tja, er is een wat breder publiek nu, en er zijn veel meer kids die de toys kopen. Ik ben erg blij dat te zien. Er zijn ook meer verzamelaars uit de kunstwereld, mensen die dit kopen als een lange termijn investering. In het algemeen zijn het dezelfde mensen alleen meer.
- Jij moet toch een enorme verzameling hebben. Welke toys verzamel jij? Wat zijn je favoriete artiesten om te verzamelen? Hoeveel van je eigen smaak gaat mee in het proces om te beslissen welke artiesten hun kans krijgen bij KidRobot?
Nog niet zolang geleden heb ik met mezelf afgesproken om geen toys meer te kopen. Ik hou alleen wat me gegeven wordt, of wat we maken. Maar ik breek deze afspraak elke keer weer. Zeker wanneer ik in Japan ben!!
Mijn favorieten zijn de toys die wij maken. Ik weet dat dit erg egoistisch klinkt, maar dat is het eigenlijk niet. Ze trekken me meer aan omdat ik er zelf bij betrokken ben. Maar dat is saai dus zal ik ergens anders over praten.
Ik heb een van de vroege gesigneerde sets van de 400% Devilrobots Tofu Kubricks en Eviro boven mijn bureau. Ook een boel Bounty Hunter toys (giant Skull Kuns en evil ducks). Ik heb ook een schitterende 400% Kubrick die Nigo van BAPE maaktte. Een Brothersrobber. En natuurlijk een grote King Smurf gemaakt door Hot Toys en How2Work in Hong Kong.
En Booska! Ik hou van Booska. Hij is een karakter uit de ultra-man periode die zijn superkrachten krijgt van noodles en valt in slaap als hij moe wordt. Ik heb een erg mooie full-size M1 Booska die ik in Japan kreeg en een aantal vintage Booskas.
Ik heb een speciale TWIN Bomberkid die alleen te koop was wanneer het regende.
Sorry, deze kamer zit vol met spullen. Het is onmogelijk om te zeggen welke mijn favoriet is.
- Veel mensen praten over de toys die Kidrobot en anderen verkopen als "art toys" of alternatieve mini art sculpturen. Zijn wij op dat punt belandt? Of is dat een doel dat je nastreeft?
Het is mijn doel om mooie dingen te maken, toys, art, whatever. Gelimiteerde Edities maken het mogelijk om risico's te nemen, want als we er maar 250 maken, dan hoeven maar 250 mensen het leuk te vinden, en de rest kan het uitzoeken.
Sommige mensen zien de toys wel als kunst, en dat waardeer ik. Maar ik zie ze als toys.
- Heb je er wel eens over nagedacht om een museum te openen met designer toys? Als jij een tentoonstelling zou mogen samenstellen, welke 5 stukken zouden dan essentiëel voor jou zijn en waarom?
Ik heb al een museum geopend, het heet Kidrobot en we hebben 3 gallerijen!
Ik zou niets anders doen als we een niet-commerciëele ruimte hadden. Jarenlang dezelfde items daar te hebben staan zou me gaan vervelen.
Ik houdt er juist van dat de toys in onze winkel telkens veranderen. Dat is een ideaal museum voor mij. Een plek waar je elke week naartoe kunt gaan en het is elke keer weer anders.
- Het is algemeen bekend dat jij met Tristan Eaton hebben samengewerkt aan Kidrobot's bekendste toys zoals de iconische Kidrobot serie en natuurlijk de Dunny. Heb jij je eigen toy al gemaakt? En zo niet, ben je er wel mee bezig?
Ja.
- Omschrijf eens een typische dag waarin jij Kidrobot runt.
Wij zijn so een klein en low-budget bedrijf dat iedereen alles doet. Vandaag ging het ongeveer zo:
Gesprek met iemand van een groot mode huis die willen samenwerken met Kidrobot, een paar kapotte computers gemaakt, meubels rond gesjouwd, kasten uitgeruimd, lunch met een rock ster, een t-shirt ontworpen, ontwerpen voor de nieuwe Doze toy goedgekeurd, gesmeekt bij de bank om onze cheques niet te weigeren, een stapel sneakers gekocht, lunch overgeslagen, dit interview beantwoorden, nogmaals de bank gesmeekt, emails afgewerkt, naar Brooklyn gegaan om met Tristan aan een nieuwe toy te werken, een laat diner, en naar huis dit interview afmaken!
- Kun je het proces beschrijven waarin een toy tot leven komt? Specifiek, hoe beslist Kidrobot welke er wordt gemaakt en welke artiesten voor een project worden gekozen? En waar loop je tegen aan als je een toy wil maken van een kleinere onbekende artiest of ontwerper?
Meestal zegt iemand gewoon, "Hey, waarom maken we niet een toy met Nick Rhodes" of "Ik heb een goed idee voor een toy, laten we een Godzilla maken met wielen, Big Daddy Roth style!". Als het een goed idee is waarmee een ander groepje mensen het ook eens is (meestal gewoon diegenen die voorbij komen en even tijd hebben) en dan beslissen we om ermee aan de slag te gaan.
We beginnen met tekeningen, daarvan worden de modellen gemaakt, dan de mallen, dan voorbeelden, en dan toys. Het creatieve proces is heel losjes, maar wanneer het echte ontwerp en de productie begint dan zijn we erg gedisciplineerd.
De enige uitdaging in het werken met mensen, artiesten, whoever, groot of klein, zijn de ego's. We werken niet met mensen die denken dat zij belangrijker zijn dan hetgene waar ze aan werken.
- Kidrobot heeft een vrij unieke rol in de wereld van Designer Toys. Jullie zijn niet alleen een winkel, maar jullie maken ook je eigen toys en verkopen die zowel aan winkels als aan klanten. Is het lastig om beide aspecten samen te doen?
Ja, het is erg moeilijk. Het werkt het beste als je gewoon direkt en eerlijk bent tegen iedereen. Wij hebben een message board, en daardoor kunnen we niet zomaar wat doen want dan worden we er door duizenden mensen op gewezen dat we het verprutst hebben. Thank god for the board. Dat houdt ons eerlijk.
Het gaat gewoon om duidelijkheid en openheid, we zijn wie we zijn, en mensen die met ons werken accepteren dat. Als wij het verpesten ( en dat gebeurt wel eens) dan zeggen we dat ook.
- Laten we het eens hebben over Dunny. Was het enorme succes en de populariteit verwacht? Als jullie een designer reeks maken, focus je dan op een bepaalde artiest of een al geselecteerde groep artiesten?
Ik zie een reeks toys als een heilig verbond, niet als een stapel toys. Sommige designs zijn fantastisch, maar werken gewoon niet als onderdeel van een groep. Voor mij is het een zaak om de juiste ontwerpen te hebben, niet de juiste artiesten. De series uit het verleden hebben dat ook aangetoond. Sommige artiesten waren bekend, en anderen niet.
- Hoe belangrijk is het concept van de "Limited Editions" voor het verzamelen en het succes van de designer toys? Is het lastig om te beslissen hoe gelimiteerd een bepaalde toy moet zijn? Als designer toys populairder worden is het onvermeidelijk dat de grootte van de edities significant groeit? Of zal er altijd een plaats blijven voor gelimiteerde oplages ( bijvoorbeeld 500 stuks) of zelfs super gelimiteerde edities?
Gelimiteerde Edities draaien voor mij om wat voor een risico we kunnen nemen met een design. Hoe riskanter het ontwerp, hoe kleiner de oplage omdat we minder mensen hebben die het aantrekkelijk vinden. Een fantastisch concept!
We hebben reacties gekregen van verzamelaars dat de oplages te klein zijn, 500 stuks zijn soms in een uur uitverkocht.
Daarom maken we soms de oplage een stuk groter zodat een groot publiek het kan kopen. Persoonlijk zou ik soms een 8-inch Dunny een maand of 2 op de plank zien staan, zodat een nieuwe verzamelaar binnen komt en er meteen verliefd op wordt.
Maar tegelijkertijd maken we toys in oplages van 500, 250 of 100. Dit zijn enkele van mijn favoriete toys omdat ze super speciaal zijn.
- Verzamelaars van designer toys zijn een gepassioneerde en vokale groep. Een vaak besproken onderwerp dat steeds terug komt is dat produkten snel herverkocht worden. Bijvoorbeeld inkopen via een winkel zoals die van jullie, en dan snel doorverkopen voor een snelle winst, bijvoorbeeld via eBay. Verbaasd het je dat zo veel Kidrobot toys zo snel in waarde stijgen in die tweede markt zoals eBay? Of is dat een teken van succes, een potentiëele waarschuwing, of een beetje van beiden?
Ik let helemaal niet op eBay. Ik moedig mensen aan om ze te kopen en bewaren.
- Het is zeker een mooie en wonderlijke rit geweest sinds de opening van de eerste website tot het grote succes dat Kidrobot nu heeft. Terugkijkend, wat was de grootste fout die Kidrobot heeft gemaakt? Wat is het beste wat er ooit bij Kidrobot is gebeurd? En als laatste, wat is de grootste uitdaging voor Kidrobot en de industrie in z'n geheel?
We hebben wel een miljoen fouten gemaakt. Elke dag verprutsen we het wel op de een of andere manier, en dan ruimen we de rommel op. Dat is het mooiste van dit bedrijf. Echt, we hebben niet een berg aan ervaring als zakenmensen, en dat betekent dat wij doen wat we leuk vinden.
Enkele van de vroegere toys en Dunny's hadden kwaliteits problemen. Maar daar gaf niemand om. Dat lijken de meest waardevolle Dunny's te zijn nu. Misschien dat de kwaliteit van handgemaakte items het hem doet. Dat was een goede les. Het gaat om het ontwerp en de liefde die erin gaat.
De beste dag die ik ooit heb gehad was de opening van de winkel in New York en er stond een rij om het blok heen die eerste dag. I dacht "Ja, dit gaat werken."
- En nu onze favoriete vraag: over 5 jaar zijn designer toys ...... ?
Designer toys.